De Pen van ... Rik van Randeraat (erelid van Crescendo)

Er is mij gevraagd of ik wat over Crescendo op papier wil zetten. Nou, dat is mij nogal wat. Daar heb ik natuurlijk heel veel meegemaakt met de harmonie en de boerenkapel. Ik ben lid geworden toen ik 24 jaar was. Dat ging van vader op zoon, wat heel gewoon was in die tijd.
Crescendo was een vereniging met ups en downs, met toch wel heel veel dirigenten, maar met hele mooie muziek. Vaak gingen we naar concoursen en haalden wij veel eerste en tweede prijzen.

 

 

Crescendo was en is een dynamische vereniging,waar ik nog steeds heel trots op ben.


Zo'n 40 jaar geleden speelde ik de bas in de boerenkapel. We gingen spelen in Den Haag voor een plaatselijk carnavalsvereniging in een hele  grote zaal. Maar om op het podium te komen, moesten we door de keuken omdat het zo verschrikkelijk druk was.
We liepen langs een grote oven waarop een grote pan met ballen gehakt stond, galaballen zal ik maar zeggen.
Zo dat is lekker, dacht mijn collega Bert van der Aar en in het voorbij lopen griste hij een bal uit de pan. Tenminste, dat wilde hij.  Opeens een harde brul...au...grrverd. Het vet in de pan was gloeiend heet.
Bert heeft de hele avond niet meer kunnen spelen.

 

Zo kan ik nog veel meer anekdotes vertellen, maar dan heb ik nog wel 20 vellen nodig. Om kort te gaan, Crescendo is een vereniging waar je mooie muziek kunt maken met fijne collega's. Ik heb het altijd enorm naar mijn zin gehad.

 

Tevens geef ik de pen door aan Peter Harms.

 

Met vriendelijke groeten,
Rik van Randeraat